Gear & Gadgets

Apple's eerste touchscreen MacBook kost 400 dollar extra

· 6 min leestijd

Apple heeft zijn eerste touchscreen-MacBook Pro op 6 november uitgeleverd, en de reacties lopen flink uiteen. De PROLED XDR Display, zoals Apple het zelf noemt, is het eerste Mac-scherm waarop je ooit kunt tikken, vegen en knijpen. Je betaalt daar wel 400 dollar extra voor, en niet elke reviewer snapt waarom.

Het gaat om een losse laptoplijn naast de gewone MacBook Pro. Je kiest straks tussen een model zonder touchscreen (Liquid Retina XDR) en een model met touchscreen (PROLED XDR), en dat laatste kost structureel meer. Tijd om te kijken wat je voor die meerprijs krijgt, en of het verstandig is om er nu voor te gaan.

Wat de PROLED XDR precies is

De PROLED XDR Display is een tandem-OLED-paneel, verkrijgbaar in 14,2 en 16,3 inch. Volgens de specificaties op de officiële productpagina van Apple haalt het scherm 2000 nits piekhelderheid bij HDR en buiten, met 1000 nits aanhoudende helderheid over het volledige scherm. Daar komt een contrastverhouding van 10.000.000:1 bij, plus P3- en Adobe RGB-kleurdekking. ProMotion regelt de verversingssnelheid tussen 10 en 120Hz, wat vooral merkbaar is bij scrollen en video.

Apple chief hardware officer Johny Srouji noemde het de beste laptopschermen die het bedrijf ooit heeft gemaakt, meldt iTWire op 30 oktober 2026. Grote woorden, maar het scherm is wel het eerste op een Mac waar je daadwerkelijk doorheen kunt scrollen met je vinger.

Dit kost het touchscreen je extra

De Amerikaanse prijzen, zoals Macworld ze op 10 november 2026 noteert, zijn niet mals. Het 14-inch model met M5 Pro begint bij 2.899 dollar, het 16-inch model met M5 Pro bij 3.399 dollar. Wil je de M5 Max, dan betaal je 4.499 dollar voor de 14-inch of 4.799 dollar voor de 16-inch. Dat is steeds 400 dollar boven het niet-aanraakbare model met dezelfde specificaties.

De Max-varianten gaan tot 16TB opslag, het dubbele van wat vorig jaar het maximum was. Verder blijft er qua processor, geheugen, accu en aansluitingen niets veranderd ten opzichte van de gewone M5-modellen. Je betaalt dus letterlijk voor het scherm en het touch-element, niet voor meer rekenkracht. Wie toch meer wil uitgeven aan techniek in huis, leest misschien ook ons artikel over Apple's HomeView, dat dezelfde prijsstrategie laat zien.

Waarom reviewers het niet eens zijn

Daar waar de specificaties indrukwekkend zijn, verschillen de meningen over het nut flink. Mark Spoonauer, hoofdredacteur van Tom's Guide, noemde het navigeren tussen apps "pretty smooth", aldus iTWire. GadgetGuy-techredacteur Valens Quinn was een stuk kritischer en zei letterlijk: "I don't see the point of this one really."

Nog belangrijker: touch werkt niet samen met de Apple Pencil. Dat meldt Adam Engst, uitgever van TidBITS, in hetzelfde iTWire-artikel. Je kunt dus wel vegen en knijpen, maar niet tekenen met een stylus zoals op een iPad. Voor wie een MacBook kocht in de hoop op iPad-achtige functionaliteit, is dat een flinke domper.

Een Dynamic Island vervangt de notch boven het scherm, wat optisch wel een verbetering is. Maar de vraag blijft of je 400 dollar extra betaalt voor een functie die je, zodra de nieuwigheid eraf is, misschien nooit meer gebruikt.

Softwareondersteuning volgt nog

Apple belooft dat apps als Microsoft Office, Adobe Lightroom en DaVinci Resolve later dit jaar specifieke touch-updates krijgen. Tot die tijd werkt touch vooral binnen macOS zelf: scrollen, zoomen, slepen en neerzetten. Veel van je dagelijkse apps zijn er nu simpelweg nog niet op ingericht.

Dat is precies het risico van vroeg instappen bij nieuwe hardware. Wil je weten hoe dat eerder uitpakte bij een ander Apple-product? Ons artikel over het ram-tekort laat zien hoe schaarste en nieuwe techniek de prijzen van laptops en telefoons nu al opdrijven, los van dit soort premium-opties.

Apple komt hier laat binnen

Windows-laptops hebben al jaren touchscreens, van budgetmodellen tot de duurste 2-in-1's van Dell en HP. Apple deed daar bewust niet aan mee en hield vast aan de combinatie van trackpad en toetsenbord als het meest precieze besturingsmodel voor een laptop. Die koerswijziging nu is dus geen technische doorbraak, maar een strategische knieval na jaren van vergelijkingen met de concurrentie.

Het verschil is dat Apple het niet als gratis extra aanbiedt, zoals veel Windows-fabrikanten doen, maar als een apart, duurder model. Je kiest dus bewust voor de meerprijs, in plaats van dat je touch erbij krijgt zonder dat je daar expliciet voor betaalt. Dat maakt de knop "wil ik dit wel" een stuk concreter dan bij een doorsnee Windows-laptop.

Is de meerprijs het waard

Het antwoord hangt af van wat je met je laptop doet. Werk je veel in Lightroom of DaVinci Resolve en kun je niet wachten op de touch-updates, dan is dit vooralsnog een investering in de toekomst, niet in de praktijk van vandaag. Gebruik je je MacBook vooral voor tekst, browsen en video's kijken, dan is 400 dollar extra voor een touchscreen dat nog niet overal werkt een moeilijk te verdedigen uitgave.

Vergelijk het gerust met andere producten die je laat betalen voor materiaal of afwerking in plaats van prestaties: de nieuwe Kindle van aluminium vraagt om dezelfde reden een hogere prijs, zonder dat het leesgemak merkbaar verandert.

Wacht je liever tot de tweede generatie, wanneer meer apps touch ondersteunen en de kinderziektes eruit zijn? Dat is op basis van wat er nu bekend is, verreweg de verstandigste keuze. Een eerste generatie van iets nieuws is bij Apple zelden de beste versie, en dit touchscreen is daarop geen uitzondering.

M
Geschreven door Milan Bakker Tech redacteur

Milan is de tech-nerd van de redactie en daar is hij uitgesproken trots op. Hij reviewt gadgets met de grondigheid van een wetenschapper en de blijdschap van een kind op kerstavond, inclusief het ongeduldig scheuren van de verpakking. Zijn bureau ziet eruit als een tech-beurs waar nooit wordt opgeruimd, met kabels die een eigen ecosysteem vormen. Zijn vriendin heeft geleerd om niet meer te vragen wat er nu weer bezorgd is, want het antwoord is altijd hetzelfde: iets wat hij absoluut nodig had. Milan test alles zelf, van oordopjes tot robotstofzuigers, en heeft een la vol met USB-C kabels die hij weigert weg te gooien omdat je nooit weet. Als hij niet aan het schrijven is, is hij een firmware aan het updaten of een smart home routine aan het debuggen.